Mira Banjac

Mira Banjac
Glumica

Rodjena je 1929. godine u Erdeviku (Srem). Mira je srpska filmska, televizijska i pozorišna glumica za koju se sa pravom može reći da je najveća živa zvezda jugoslovenskog i srpskog filma. šesdeset godina čini domaći glumački svet bogatijim. Njene uloge su antologijske.

Kako i sama kaže nikada zapravo i nije bila dete. Odrastala je u toku strašnog rata i dugo je živela kod babe. Kako joj je otac Amerikanac (koji se nakon nekoliko godina vratio u svoju zemlju), a kako njoj i majci ujaci nisu dali da odu kod oca, živela je sa babom dok je njena majka radila (tada) u drugoj državi, tj. u Beogradu.

Za vreme rata, godinu dana je, iako još gotovo dete, provela u Prvoj proleterskoj brigadi. Bila je zadužena da igra lake, narodne komade, koji su ljudima bar na trenutak davali neku iluziju boljeg, srećnijeg života.

Posle oslobođenja je upisala Pozorišnu školu (Akademija tada još nije ni postojala) u Novom Sadu i pripada prvoj generaciji školovanih glumaca. U Srpskom narodnog pozorištu je i napravila celu karijeru. Kada je, posle 20 godina, otišla u Beograd, već je bila "gotova" glumica.

Otišla je na poziv Mire Trailović, koja je početkom sedamdesetih u Beogradu stvarala jednu novu pozorišnu atmosferu u Ateljeu 212, koja je u bila potpuno drugačija od svega do tad.

Beogradsku publiku je osvojila osamdesetih godina, ponajviše upravo u ulogama u pozorišnim predstavama Ateljea 212 ( poput nezaboravne Katice u komadu Radovan Treći).

Osim u pozorištu, gde je dobila niz priznanja, igrala je i u nizu televizijskih drama i serija (na primer glavnu ulogu u Delićevoj seriji ‘Marija’).

Na velikom ekranu ostvarila je više uloga za pamćenje, posebno u ostvarenjima Gorana Paskaljevića. Glumivši likove žena iz naroda, ostvarila je svoja najuspelija glumačka dostignuća.

Dokazala se i ako autorka scenarija kratkometražnog filma Laku noć šnjuka.

Jovana Stefanović je napisala knjigu "Mirjana Mira Banjac - jedna jedina", posvećenu Miri Banjac kao dobitnici Nušićeve nagrade, nedavno je izdata i autorizovana glumičina biografija (autorka Tatjana Nežić).

Kao rodonačelnici moderne glumi, kraljici jednostavnosti i šarma, pripale su joj brojne nagrade: dve Sterijine nagrade, tri Zlatne arene, lovorov venac za životno delo, Dobričin prsten, Pavle Vuisić i mnoge druge.

Posle stotinu uloga u pozorištu, preko 50 na filmu i televiziji i dalje radi i živi punim plućima ( u Novom Sadu).